Artikelen

Belevenissen van een beroepsschipper in Frankrijk, December 2008

Het ijzige zuiden


Hier de ijsbreker van de l’aisne, die het na de kerst en na de inval van de dooi door 6 cm ijs een baan breekt. Dit is nog bij Reims waar we een week vast lagen.

Hier banen we ons een weg door het ijs wat de Sauveur voor ons heeft gebroken en hier is het minimaal 10 cm dik en erg hard.Het dooit al een paar dagen maar het ijs wordt met de dag dikker naarmate we hoger komen.  


Hier bij Chaumont is het even gebeurd de Sauveur ligt 2 sluizen voor ons vast in 18 cm dik ijs. Hij moet wachten op de ijsbreker die van de tunnel moet komen. Het ijs is na twee nachten vorst weer allemaal aan elkaar vastgevroren. We hebben standaard 2 tot 3 man bij het schip gewapend met pikhaken.


De Sauveur is vrij en de ijsbreker komt met 5 andere schepen naar beneden. Met veel krakende ijsgeluiden komt die aan ons voorbij.

Hier lopen we vast in de sluis door al dat ijs wat voor de deuren ligt de mannen krijgen het niet voor elkaar om dit weg te duwen. Dus maar weer in de achteruit.

De ijsbreker verzwaard met beton blokken. Deze heeft 4 keer moeten tanken van Vitry le Francois naar Langres. Ze doen er hier echter alles aan om de schepen een doorvaart te geven.


Deze mannen zijn al van voor de kerst bezig het is nu op 4 januari op deze foto. Ze zijn dan ook moegestreden, het is tijd rovend werk en oorverdovend.

Dit is een mooie reis en een lange een erg lange in tijd gezien. We hebben dan ook alle winterse perikelen mogen mee maken. En de daarbij behorende ongemakken. Het schiet nu op, de breker heeft het gebroken en we kunnen weer verder. Ook hier is het zwaar en soms lopen ook wij weer vast en moeten we eerst een stuk achterwaarts en vervolgens weer vooruit, soms tot 3 keer aan toe om de grote platen te doen breken. Voelt niet altijd goed en het komt er dan ook wel erg op aan. Maar dit is dan maar even en daarna neemt de Sauveur een schip die ons in sept saulx is gepasseerd, het van ons over. Een gaskip.  We hebben eerst nog even vast gelegen in sept saulx vanwege een auto die te water was gegaan. We mogen van de politie niet verder varen totdat alle formaliteiten zijn gepasseerd.

Het gaat de volgende dag weer verder om 11 uur. We komen ’s avonds pas aan in Chalon sur Marne. Hier weer even de watertank gevuld en vervolgens verder richting vitry le francois gegaan. Hier kregen we eerst een vrije zondag, dus even de benen gestrekt en even bij de sauveur langs geweest die twee sluizen verder op lag. Die was er eerst zat van. Het ging even niet meer alles zat stevig aan elkaar vast gebakken. Maar op 31 december heeft hij het dan toch nog weer  voor elkaar gekregen om het ijs te breken en we spoedden ons weer voorwaarts. Voor ons een makkie zou je zeggen maar daarvoor liggen we wat te diep. We kunnen nl niet echt gang maken. We krijgen tot wel drie keer toe ook nog iets in de schroef, waardoor we volledig de toch al geringe snelheid verliezen die je minimaal nodig bent. De Sauveur ramt er vrolijk op los waardoor hij een behoorlijke afstand weet te creëren. Hij zal ongetwijfeld de sterkte van zijn schip kennen, althans dat hopen we voor hem, want je kunt gemakkelijk schade oplopen in dat dikke ijs.

Wij komen net niet in St Dizier. Vastmaken kan hier niet bij de sluis en we doen een verzoek om in de sluis te mogen blijven liggen. Dat mocht dan, ook weliswaar bij hoge uitzondering, maar dit ligt prima zo in de sluis en brengen we 1 januari door.

Tja het heeft weer iets gevroren en alles zit weer aan elkaar vast, dus nu moeten wij ook breken. Het gaat als er een lichte nachtvorst over is geweest. Maar het is toch zwaar. Maar voor de Sauveur is het echt afzien want daar zit alles heel erg vast. We lopen weer op de Sauveur in en dat merken we als we weer in de pandjes terecht komen waar hij begonnen is. Hier loopt het zo weer een km harder ondanks de 13 cm die wij dieper liggen. We horen van de sluismeesters dat de Sauveur nog steeds tegen het ijs vecht en dat we hem nu steeds dichter naderen. Voor ons is het ook nog steeds erg zwaar en het ijs rabbelt stevig door de schroef.

Meestal is de beneden zijde van de sluis ijsvrij, maar niet bij elke sluis en dat weten ze dan ook niet altijd ijsvrij te houden, dus staat Suzanno op het voordek om de schotsen aan de pikhaak te rijgen. Ik trek het schip achter uit zodat Suzanno ze dan voor de sluis weg kan duwen en dit ritueel herhalen we meermaals totdat we erin kunnen. We zijn de sauveur nu dan ook erg dicht genaderd en horen dan ook dat we het erg rustig aan moeten doen want hij zit muurvast in het ijs. En moet wachten op de ijsbreker die er morgenvroeg aankomt met 5 schepen achter hem aan. Dus we tanken op het gemakje water en drinken koffie met de sluiswachters en kletsen gezellige wat bij. En dan in eens moeten we verder naar de palen om het konvooi voorbij te laten en dit neemt dan ook 2,5 uur in beslag voor we weer verder kunnen. Maar de passages gaan goed en dan maar weer de achtervolging ingezet achter de sauveur aan. We weten het voor twee dagen op 2 uur te houden maar dan ineens is die weg.

Na de tunnel wordt het ijs snel dunner en is dan ook bijna niet meer aanwezig. En dat vaart een stuk rustiger maar tempo maken gaat hier niet vanwege de diepgang. Jammer!!! Of eigenlijk ook weer niet. Want het water is zo hard gestegen op de saone en de Rhône dat alle stuwen er al uit liggen en er een alternat is in Lyon. Ja het regent om de andere dag en soms hard op meer dan ons lief is maar het ijs smelt hierdoor wel erg snel. 

We zijn nu 3 dagen bezig in de afvaart en liggen nu in heuiley de laatste sluis van het kanaal en draaien morgen vroeg de saone op. En gaan in de afvaart. Er loopt nog wel veel water maar het is even weer zakkende tot de volgende golf er aan komt. (is al onderweg) de doubs die geeft erg veel water en de Rhône is weer iets zakkende. We zien het wel als het te gek wordt dan stoppen we. We zijn nu weer op dieper water en het gaat morgen weer met een lekkere snelheid naar beneden. En zien dan eerst niet meer de 1,5 a 2 km per uur als min. en 3,5 a 4 km per uur als max.    

Zo het zit er weer eens op voor zover. Dus eerst maar weer eens richting sete. We doen de laatste tijd al niet anders maar hopen nu dan ook met een dikke week aan te komen.  

Groeten & Liefs van Piet & Suzanno

Van M/s Traveler