Artikelen

Reisverhaal Tenbroeke 875 ak

Onlangs heeft de zeer enthousiaste koper van de Tenbroeke kruiser de boot samen met enkele vrienden overgevaren naar Harderwijk. Het werd een tocht vol spanning en sensatie. Omdat volgens Michiel (de koper) er veel leermomenten waren heb ik hem gevraagd het verhaal voor de lezers van mijn website aan het -digitale- papier toe te vertrouwen.
Lees en huiver!

Homme Overwijk

Vrijdagochtend 11 april 2008 ben ik met een aantal vrienden vertrokken vanuit Gerkeskooster richting Harderwijk. De boot voer als een scheermes en de motor liep fantastisch. Bij de eerste mogelijkheid hebben we beide tanks volgegooid. Na een half uurtje varen -we waren net door de eerste sluis- kwam er een vette rook door het dashboard heen. We zijn direct aan de kant gaan liggen, hebben de motor uitgezet en het luik opengemaakt. Dat was schrikken! De rechter brandstoftank was lek en de motor lag te pruttelen in zo’n 80 liter diesel. Omdat de tanks zo lang droog hadden gestaan waren ze inwendig gaan roesten en door de vloeistofdruk van het vullen is de tank gaan lekken. Snel de verbindingskraan tussen beide tanks afgesloten. Daarna zijn we gaan pompen met de bilgepomp. Er kwam eerst een lekkere donkere prut uit die we hebben opgevangen in twee opvouwjerrycans. Toen hield de pomp er mee op en zijn we verder gaan hozen met een afgeknipt waterflesje. 80 Liter diesel is ergens in de Friese bodem verdwenen, niet leuk, maar we hadden geen andere keus. Het heeft ons anderhalf uur gekost om de motorruimte weer droog te krijgen.


Daarna zijn we weer lekker gaan varen. Dit plezier duurde ongeveer 3 minuten, toen ging er een rood lampje branden, zei de motor 'piep' en ging uit. We hadden geen idee wat er aan de hand was, zijn aan de kant gaan liggen en hebben maar een borrel genomen. Hier heb ik Homme gebeld en ben in contact gekomen met het jachtbedrijf dat ons uiteindelijk heeft geholpen. Op deze plek hebben we overnacht (koud!).

De volgende ochtend werd ik om zes uur wakker en wist opeens wat er fout was gegaan. Onze bilgepomp was helemaal geen bilgepomp maar een carterpomp! We hebben dus zelf met onze onwetendheid de olie uit de motor gepompt. Om half negen al werd ik teruggebeld door de eigenaar van het jachtbedrijf met de vraag of we een sleep nodig hadden. Ik vertelde hem dat we met 7 liter olie waarschijnlijk al geholpen zouden zijn. Ik wist natuurlijk nog niet of de motor het overleefd had. We hadden geluk dat de wind ons naar de goede kant van het water had geblazen, daar liep een weg over de dijk. Om negen uur hadden we onze olie, motor vullen, starten..... nog een aanlooppiepje en toen liep hij weer als een zonnetje(godzijdank)! Nog een stopje gemaakt bij het jachtbedrijf om af te rekenen (maar 35 euro!) heel erg bedankt en weer verder gevaren.


Vanaf nu ging het fantastisch, Muggenbeet, Weerribben. Wat een mooi vaargebied! We hebben stevige wind gehad op het Zwartewater met flinke deining, maar dat was geen enkel probleem. De Toemar vaart super. Ook de kruissnelheid was boven verwachting goed , ongeveer 5,7 knopen, hoger dan waar we op gecalculeerd hadden. Ongeveer twee kilometer voor Blokzijl ging het weer fout, de motor sloeg af want de brandstof was op. Na een kwartiertje kon ik een klein bootje aanhouden met een ouder echtpaar er in. Met hen ben ik naar Blokzijl gevaren. Helaas kun je je boot niet tanken in Blokzijl maar zit er buiten het dorp een tankstation langs de weg. Hier heb ik twee jerrycans diesel gehaald en ben weer teruggebracht naar de boot. Wat zijn watersporters toch allemaal aardige mensen! Zelf zijn we naar dezelfde plek gevaren en hebben nog een keer of wat heen en weer gelopen om de tank te vullen en 20 liter extra mee te nemen.


Omdat onze averij allemaal binnen de nachtstops viel zaten we -zeker met de hogere kruissnelheid- nog steeds op schema. We liepen zelfs iets voor. Het ging allemaal zo voorspoedig dat we besloten de nacht door te brengen in de binnenhaven in Elburg. Hier hadden we een mooi plekje, maar lagen net te ver van een walstroompaal af om deze  te kunnen gebruiken. s’ Avonds hebben we heerlijk gegeten in een eetcafé, daarna nog een borrel op de boot en gaan slapen. De volgende morgen waren we op tijd op voor een stevig ontbijt (eieren met spek) en klaar om het laatste stukje naar Harderwijk te varen. Helaas, de motor wilde niet starten! Achter het dashboard gekeken en ja hoor, daar hing een draad van het contactslot los. Gekeken naar het schuifspoor en de draad op goed geluk weer gemonteerd. Dit mocht niet baten,maar het echte probleem hadden we snel gevonden. De koelkast had per ongeluk de hele nacht op de omvormer staan draaien en de accu’s waren helemaal leeg. Op zondag kun je in Elburg beslist geen hulp krijgen, echte Christenen weigeren dit. Ik vraag me af wat ze doen als hun huis in brand staat, toekijken misschien? Gelukkig had Martin het telefoonnummer van Rob, één van de mannen van Yachtcare uit Harderwijk. Hij kon pas ‘s middags komen met een startaccu om ons te helpen.

Toen deze accu werd aangesloten brandde de door ons gemonteerde draad direct door, dus het elektrisch systeem lag op een hoop! Uiteindelijk de motor aan gekregen met een schroevendraaier tussen de startpolen. Hierna zijn we naar Harderwijk gevaren. Dat ging prima, we hadden alleen geen elektra meer. In Harderwijk de boot afgemeerd, daar ligt hij nu op zijn eigen plekje. Volgende week gaan er twee nieuwe kunststof brandstoftanks in en wordt de elektra nagekeken. Ook komt er een nieuwe walstroomaansluiting op. Zelf heb ik nog een betere omvormer/acculader gekocht met beveiliging.


Zoals u kunt lezen een mooi avontuur, met een hoop leermomenten! De pech hadden we gedeeltelijk aan ons zelf te danken. Ik denk dat ik maar een boekje ga uitgeven: leer uw boot kennen in 7 gekmakende stappen. Ik ben blij dat het allemaal niet gebeurd is met vrouw en kind aan boord. Ze hadden waarschijnlijk nooit meer op de boot gewild! Ondanks alles is de Toemar een vreselijk leuk schip waar je je direct op thuis voelt. Ook erg praktisch en ik ben blij dat ik nu de onvolkomenheden er allemaal in één keer uitgehaald heb. Ik hoop dat u iets kunt met dit verhaal.

Groeten,

Michiel Goud