Artikelen

Reisverhaal Beenhakkerkotter Hans Guikink

bootApril 2016.

 

Homme vraagt of ik een fraaie, oude klassieke Beenhakkerkotter wil overvaren van 's-Hertogenbosch naar Heerenveen. Natuurlijk wel! Op 12 april reis ik per trein naar Den Bosch, waar de eigenaar mij afhaalt. De boot ligt in de Industriehaven, iets ten noorden van de stad. Na enige uitleg vaar ik dan rond het middaguur noordwaarts, de Dieze af. Al gauw dient de eerste sluis zich aan (Sluis Engelen) Samen met een vrachtschip is dat obstakel snel genomen. Ik voorzie geen problemen; erg gemakkelijk is dat de linkse schroef een goed merkbare wielwerking heeft waardoor aanleggen aan stuurboord, in samenwerking met de krachtige boegschroef, een "eitje" is. Zo kom je al gauw op de Maas, waar twee mogelijkheden zijn. Of stuurboord, de rivier op, en dan via twee sluizen naar het Maas-Waalkanaal. Dan bij Nijmegen (Weurt) twintig kilometer de zeer snelstromende Waal op, tot Pannerdens Kop. En vervolgens Pannerdens Kanaal (stroom mee) en Gelderse IJssel richting Friesland. Óf bakboord, en dan in de buurt van Heusden de Afgedamde Maas, een stukje Merwede, Merwedekanaal, Lek, Neder-Rijn naar diezelfde IJssel. Ik zie wel op tegen de Waal, met die stroom en de drukke scheepvaart, en besluit tot optie 2. Die Merwede -in feite de Waal, maar met stroom méé- brengt de Scapa in hevige beroering; er staat een harde wind en de golfslag is niet echt geriefelijk. Maar het is maar twee kilometer tot het jachtensluisje van Gorinchem. Wat ik niet had voorzien is dat bediening van dat sluisje al om 16.00 uur ophoudt; je kunt daar niet overnachten, dus moet ik doorvaren naar de Grote Sluis. Die wordt vlot bediend, en via wat bochten kom ik in de Lingehaven, die fungeert als passantenhaven. Ik ben de enige passant, en er wordt niet om havengeld gevraagd. Lekker gegeten bij een Griek, waar mijn telefoontje meteen wordt opgeladen. Doen die Grieken toch wat terug...

 

20160412 182618De volgende dag maak ik even een wandelingetje door het aantrekkelijke Gorkum. Dan Gekanaliseerde Linge en Merwedekanaal. Via VHF 22 draaien alle bruggen erg vlot, en ook de spoordraaibrug van Arkel geeft weinig oponthoud. De grote sluis van Vianen draait ook vlot, en om half een ben ik op de Lek. De stroomsnelheid is hier circa anderhalve km/uur. Dat valt mee. Sluis Hagestein gaat snel; sluis Amerongen ook. De sluiswachter verzoekt me om zo snel mogelijk zijn sluis uit te varen, zonder me iets aan te trekken van rode lichten. "Maar niet verder vertellen hoor!" Om zes uur ben ik bij "Vada" in Wageningen. Ik mag aan de meldsteiger blijven liggen, en laat meteen de tank even bijvullen. Na een eind fietsen ben ik in het dorp. Lasagna al forno!

 

Dag drie: dichte mist bij het opstaan. Ik kan pas om negen uur vertrekken. Maar het blijft oppassen op de Neder-Rijn. Veel vrachtvaart is er trouwens niet. Met mijn vrouw Con spreek ik af dat zij rond twaalf uur in Arnhem op de Rijnkade zal staan. Inderdaad kan zij daar aan boord stappen, en we varen met redelijk weer naar IJsselkop en de IJssel af. Dat gaat lekker snel! In Zutphen stoppen we. In de leuke Vispoorthaven is nog plek. We eten in de stad, ik breng Con naar het station omdat zij niet aan boord wil slapen wegens de kou en het "gedoe".

 

20160414 120016Vroeg op dan, en al om zeven uur verder, de IJssel af. De Spooldersluis in Zwolle samen met een vrachtboot; dan het altijd mooie Zwartewater. Hasselt, alwaar enige inkopen voor het avondeten aan boord. Zwartsluis, Beukerssluis, Giethoorn, en bij een doodstil plekje aan het kanaal Steenwijk-Ossenzijl maak ik vast. Het waait nu erg hard.

 

Zaterdag 16 april ben ik tijdig in Heerenveen, waar Homme mij al opwacht. Een beetje schoonschip maken en per trein naar mijn woonplaats Almelo. Missie volbracht!